زلف " دوتا " ! ، تار تار لا. به لا ، آويخته بر يمين و يسار . در پي آن ، عشاق بي قرار، روان با زمزمه ي " يا ر يا ر " دل ديوانه به زنجير نمي آيد باز / حلقه اي از خم ِ آن. طره ي طرا ر بيار . ( حافظ ) . فرزين عدناني نوشته شده توسط فرزین عدنانی در یکشنبه چهاردهم آبان ۱۳۹۶ |

بارگيري ي ذهن تنها از طريق " رويدادها" و محسوسات امكانپذير ميباشد كه بقول كانت " پيشييني " هاي ذهن ما هستند . ساير ساختارهاي ذهني توليداتي هستند كه از طريق پردازش وتحليل شكل ميگيرند ، مثلا ذهن هنرمند از " مار " ورفتارهاي او تصوير ميگيرد و. سپس از طريق تخيّل و تحليل آنرا بر شانه ي " ضحاك " مي نشاند . بطور كلي مواد اوليه ي همه ي خلاقييت هاو پردازش ها ي فرا واقعي هنرمندان ، ادبا و شعرا از واقعييت هاي پيراموني اخذ ميشود واين كارگاه ِ إعجاب انگيز و معجزه آساي ذهن وعقلانييت آنان است كه چنين آثار هنرمندانه اي را خلق ميكند . فرزين عدناني نوشته شده توسط فرزین عدنانی در یکشنبه بیست و هشتم آبان ۱۳۹۶ |

پرتو عشقي كه سايه نداري، ابري از نوري ! بر " هستي " ام ميباري / جويباري ! / همواره جاري : / آب حيات را تو. " الگو " يي . نه درد و حرمان ، نه كينه و حسد / و ني راز پنهان . / آشكارا مي خرامي و فاش مي گويي!. /. " كلام " َ ت هوش ربا ، آرامبخش جان / طنينش چنگي با نغمه ي جادويي . خوشا تو ! / كه جلوه ات با " هستي " ام عجين است . درعيش وسر مستي ،به خوشخويي / ودر مصيبت وإدبار ، به تسلٓا و دلجويي . فرزين عدناني نوشته شده توسط فرزین عدنانی در یکشنبه بیست و هشتم آبان ۱۳۹۶ |

تقدير!

" رويد ادي " فرا تدبير.

قبل از وقوع حادثه را در نمي يابي ،

اما گم و گول به آغوش او مي شتابي .

فرزين عدناني

هميشه به كول مي كشي بارِ هستي را به دوران گاهي كوه ِ مصيبت وبلا / تنهايي و گريه ي بي ا مان . وگاهي ! آر امش و ساز و سرود / دهل و چنگ و. عود / شلنگ انداز ان / در وسط ِ ميدان. تن آدمي ! / در " قبض و بسط " ِ مدام ، يك لحظه بندي ي خشونت ِ " اين " / يك دم يله بر لطافت " آن " . فرزين عدناني نوشته شده توسط فرزین عدنانی در جمعه دهم آذر ۱۳۹۶ |

علم و دست آورد عمده ي آن كه " تكنولوژي " است ميخواهد براي انسان رفاه ، به زيستي وامنييت بوجود آورد ،اما چون اين معنا با تأ مين غرائزش همسو ميباشد آنرا با نوعي مشتاقي ي كاذب پذيرفته ،در حاليكه دامنه ي توليد ات وتنوع أفيون كننده ي اين زخارف بي حدو م

علم و " تكنولوژي " كه دست آورد آنست ميخواهد براي انسان رفاه ، به زيستي و امنييت بوجود آورد ، اما چون دامنه ي اين روند بي حد و مرز بوده وتوقفي بر آن مترتب نيست وبي مهار درحال انبوهي و افزو ني ميباشد ، جاذبه هاي كاذب وتأثير گزارش انسان را حريص ،

تأمين نيازهاي غريزي بمنظور متحقق كردن رفا ، به زيستي و امنييت براي تداوم حيات و زندگي ، يك ارزش بنيادي و ماهوي است ، اما با نگاه به سير تاريخي ي اين حركت بويژه در قرن مدرنيته ، چنين بنظر ميرسد كه عقلانيت ما را به گم راهي كشانده است ، زيرا تأمين اي